سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
274
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : لانّها قيمة العضو الخ : ضمير در [ لانّها ] بديه راجعست متن : و لو قطع إصبع رجل ، و يد آخر مناسبة لذات الإصبع اقتص لصاحب الإصبع إن سبق في الجناية ، لسبق استحقاقه إصبع الجاني قبل تعلق حق الثاني باليد المشتملة عليها ثم يستوفى لصاحب اليد الباقي من اليد و يؤخذ دية الإصبع ، لعدم استيفاء تمام حقه فيدخل فيما تقدم من القاعدة ، لوجوب الدية لكل عضو مفقود . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر جانى انگشت مردى و دست ديگرى را قطع نمود حكم آن است كه ابتداء براى صاحب انگشت بايد بعنوان قصاص انگشت وى را قطع كرده و سپس براى صاحب دست دستش را ببرند مشروط به اينكه قطع انگشت مجنى عليه قبل از بريدن دست اقع شده باشد . شارح ( ره ) در دنبال [ لو قطع اصبع رجل و يد آخر ] مىفرماين : مقصود موردى است كه دست آن ديگرى با انگشت مجنى عليه قبلى مناسب باشد يعنى اگر انگشت از دست راست قطع شده دست مجنى عليه دوّمى نيز دست راست باشد . و سپس در تعقيب [ اقتص لصاحب الاصبع ان سبق ] ميفرمايند : يعنى قطع انگشت و جنايت بر آن مقدّم بر بريدن دست باشد چه آنكه در اين فرض قصاصى كه به انگشت جانى تعلّق گرفته قبل از قصاصى است كه بدست مشتمل بر انگشت مزبور متعلّق مىباشد . و پس از [ يستوفى لصاحب اليد ] مىفرماين . يعنى بعد از قطع انگشت جانى سپس دست جانى را كه باقيمانده